Thailand: Ko Samet
Monday, January 4th, 2010Vanaf het vliegveld hebben we de tuk-tuk gepakt om nog een nachtje in Bangkok (Erawan House) te blijven, zodat we de volgende dag konden afreizen naar Rayong, naar onze vriendjes; Raoul, Mirjam en Lily. Tot onze grote verbazing liepen we letterlijk tegen Mirjam, Raoul en Lily aan, toen we uit de tuk-tuk stapten!!! Ze hadden zich een dagje vergist (volgens Raoul hadden wij ons vergist, maar dat is natuurlijk niet zo)
. Na veel bijpraten, wat Chang-biertjes en een paar cadeautjes van onze vriendjes uit Nederland (lief!) zijn we in bed gekropen om de volgende dag op te staan en met zijn 5-en af te reizen naar Rayong.

Taxi!

Gastvrijheid in Thailand: eten!

Lily als olifantenverzorger
’s avonds zijn we naar een junglerestaurant geweest, waar alles tiptop was verzorgd. Zelfs de toiletten waren volledig in junglesfeer! Je kon er ook achter een waterval lopen en de vissen voeren. En er was een live band met de typische muziek die je vaak in Azie hoort; de zanger probeerde engelstalige liedjes te zingen die vooral niet van de laatste 5 jaar zijn

3x Jane in de jungle
De volgende ochtend was het weer tijd om te vertrekken en de boot bracht ons naar Ko Samet. Een eiland dat bij Rayong in de buurt ligt. Blijkbaar waren we niet de enigen die bedacht hadden om oud en nieuw op het strand te vieren; de hele boot was gevuld met Nederlanders. Ook het resort was helemaal volgeboekt! Don had prachtige bungalows geregeld dichtbij het strand.
Onze vakantie tijdens deze reis duurde dus nog even voort.. Lekker relaxen in de zee of op het strand en zo nu en dan een massage of pedicure, ook gewoon op het strand. De kokosnoten gingen er in als zoete koek en een nieuwe verslaving is de ‘kokosnootshake’, waarbij het kokosnotensap gemixt is met melk. Don zorgde er ook voor dat we diverse soorten Thais fruit en Thaise noten hebben geproefd, allemaal erg bijzonder. Vooral de pomelo blijft favoriet.
Oudejaarsdag en oudejaarsavond op het strand.. heel bijzonder! Het is heel moeilijk om te beseffen dat de laatste dag van het jaar is aangebroken, terwijl we de laatste maanden continu in de zomer hebben geleefd. Geen oliebollen, geen sneeuw, geen bowl, geen triviant (al doen we dat thuis ook niet meer), maar wel vuurwerk! Het vuurwerk begon ook hier al vroeg en helaas niet alleen siervuurwerk. Enorme knallen (nog harder dan karbiet) waren tot ver op het eiland te horen, nog voordat het 12 uur was. Bij het resort stond ’s avonds een uitgebreid dinerbuffet klaar met allerlei Thaise, maar ook Europese lekkernijen. De hele avond met z’n allen zitten eten, kletsen en drinken. Ook genoten van het vuurwerk, want het grootste gedeelte ging al voor 12 uur de lucht in. En het siervuurwerk hier lijkt wel theatervuurwerk. Helaas wist niet iedereen hoe het vuurwerk werkt, want er zijn zeker 5 pijlen recht over het strand geschoten. Ook toen Raoul om 12 uur zijn gekochte vuurwerk wilde afsteken, ging er iets mis. Het vuurwerk ging niet omhoog, maar rechtstreeks over het strand en kwam op ons af (op zich logisch, als je het vuurwerk op zijn kop in het zand zet
)! Een enorme rookwolk kwam onder de tafel vandaan! Een paar mensen kwamen boos naar ons toe, wat we aan het doen waren? Oeps, dit was ook niet onze bedoeling! Verder dus maar rustig aan gedaan met vuurwerk…
Op de foto hebben jullie al kunnen zien, dat we ook een wensballon hebben gekocht. Veel mensen laten deze hier op en vooral met oud en nieuw. Vanaf een eiland en in het donker is het heel mooi om te zien hoeveel ballonnen de lucht versieren. En nu maar hopen dat alle wensen ook uitkomen!

Kasteelheer met zijn dames

Firestarter tijdens Oud en Nieuw
Nieuwjaarsdag kan natuurlijk niet voorbij gaan zonder een traditionele nieuwjaarsduik. Gelukkig is dat hier iets beter te doen dan in Nederland… Raoul en KJ hebben de nieuwjaarsduik op 3 januari nog eens dunnetjes over gedaan door te gaan scuba-diven. Het was niet helemaal wat je van een duik tussen het koraal mag verwachten, maar daarentegen wel weer enorm van genoten. De eerste duik was in zo’n troebel water dat je echt nog geen meter voor je uit kon kijken.

Forever Friends (Bears?)
Inmiddels zijn Teun en Don weer terug naar hun huisje en vieren wij de laatste dagen van onze “vakantie” met de Veldinkjes. 5 januari verlaten we samen het eiland, waar de Veldinkjes verder gaan met hun vakantie in Thailand en wij de grens over gaan naar: Cambodja!
