Ons laatste station in Azië: Bangkok. Inmiddels zijn we erg vertrouwd met de stad, zelfs als er continu hectiek is. Waren we hier de eerste keer tijdens de viering van de verjaring van de koning (Bhumibol), de keer daarna tijdens het backpackers hoogseizoen; deze keer waren er de demonstraties tegen de huidige regering. Dit gebeurde dichtbij het Koninklijk Paleis, op een steenworp afstand van ons Guesthouse. We konden het natuurlijk niet laten om even te gaan kijken.

Gevaarlijk? Nee, helemaal niet. Zolang we maar geen rode kleding dragen, wat rood is de kleur van deze demonstratie. De sfeer was zeer positief en vrolijk, en met alle tentjes, hangmatten, slapende mensen en eettentjes kregen we bijna het gevoel alsof we op een bijzondere editie van Lowlands waren! We hebben midden tussen de demonstranten gelopen, en omdat wij met een dikke glimlach rondliepen kregen we uiterst vriendelijke reacties terug. Nou maar hopen dat het zo vredig zal eindigen, want de demonstranten hebben een deadline gesteld, die tegelijkertijd valt met onze vlucht naar Afrika…. Tijdens de vorige “editie” (toen waren de demonstranten geel) van een paar jaar geleden, werd de luchthaven volledig plat gelegd!

Maar we hebben ons hier niet alleen met politiek bezig gehouden. Omdat we voorlopig niet meer gaan duiken, hebben we voor de goede herinneringen een bezoek gebracht aan Siam Ocean World. Ook dit is een prachtig oceanium met prachtige aquaria, een 4D-theater en zelfs glass-bottom boten. Ook was er een duikshow, waarbij een sprookje onder water werd uitgevoerd. Leuk gedaan, alleen het was op z’n Thais, dus voor ons niet te volgen.
Verder hebben we daar weer heerlijk kunnen genieten van alle vissen en andere onderwaterwezens, die we ook al “live” in de oceanen van Azië hebben ontmoet. Het voordeel hier is dat we rustig foto’s konden nemen, zodat we de lezers van onze site nog een beetje kunnen laten meegenieten! De mogelijkheid om te duiken in het aquarium met de haaien was iets waar KJ graag aan mee had gedaan, maar de prijs hiervoor was een beetje absurd… Dan maar wachten op de volgende mogelijkheid, weer “gewoon” in de zee!

Daarmee hebben we het hoofdstuk Azië (voorlopig) afgesloten. Op naar Afrika!!!! Op het tabblad reisplan staat onder op de pagina bij reisplan deel 3: Afrika, beschreven wat wij de komende twee weken gaan doen. Wij starten namelijk met een safari, waardoor het volgende reisverslag waarschijnlijk even op zich laat wachten.

Terug in Bangkok; terug in Erawan House. Dit is de derde keer dat we hier verblijven en een vierde keer komt er over 3 weken ook weer aan. Ook voor ons is het (net als voor Raoul en Mirjam) een beetje ons tweede “thuis” geworden….
We hadden gedacht, nu het geen hoogseizoen meer is, dat het wat rustiger zou zijn. Niet dus. Wat een zooitje backpackers hier!! Khao San Road en omstreken is volledig ingenomen door de Farang (buitenlanders) en de locals hebben het er zo druk mee dat de Thaise glimlach een beetje verdwenen is. Dat zal niet de enige reden zijn: de meeste Farang zijn inmiddels ook vergeten dat ze niet thuis zijn; aanpassen aan de Thaise cultuur is er hier niet meer bij. Je dient je hier enigzins bedekt te kleden, maar blijkbaar is het hier nodig om elke tattoo, navelpiercing, blokjes- of blubberbuik vooral te laten zien. En straks roepen ze ook nog dat de buitenlanders in Nederland zich aan onze cultuur moeten aanpassen

De andere kant van het verhaal is dat “mensen kijken” vanaf het terras hier dus absoluut niet saai is; je kunt niet knipperen met je ogen of je hebt al weer iets grappigs gemist. Als je op zoek wilt gaan naar hoe “apart” reizigers er na verloop van tijd uit gaan zien, dan is dit “the place to be”. De meest krankzinnige kapsels, lappen stof (kleding?), tatoeages en andere lichaamsversieringen kom je hier tegen, niet af en toe maar in volle polonaise. Je vraagt je regelmatig af wat deze mensen in godsnaam voor baan hebben/hadden/ooit nog zullen krijgen. En wij voelen ons bijna vreemd hier omdat wij er nog net zo uitzien als toen we Nederland verlieten (alleen wat bruiner en wat kilootjes minder dan).

Maar we hebben niet alleen op het terras gezeten. We did some serious shopping! We hadden nog allerlei spullen nodig voor de reis naar Afrika en we hebben onszelf nog een beetje verwend met leuke spulletjes voor als we weer terug zijn in Nederland. Maar vooral ook boeken: KJ heeft een nieuwe verslaving gevonden in de boeken van schrijver Ben Elton. Inmiddels is er een doos van 12 kilo onderweg naar Zwollywood.

Door de behoorlijk hoge temperaturen was het niet erg om op het heetst van de dag de airco’s op te zoeken in de internetcafé’s. Naast het vele geregel en het boeken van de vluchten (inclusief die naar Nederland ) was het tijd om -heel voorzichtig- te gaan kijken naar werk…. Dat is even een omschakeling!! De hersenpannetjes klonken als dieselmotoren bij -20 graden en moesten behoorlijk hun best doen om weer op gang te komen. Maar de eerste lijntjes zijn voorzichtig uitgezet…. Kom maar op met die kruiwagens!

Na al dat geregel was het wel weer tijd voor vakantie; zon, zee en strand… Filipijnen here we come!!!

Na ons avontuur in Laos was het tijd om ons langzaamaan richting Bangkok te gaan verplaatsen, omdat daar ons vliegtuig klaar zal staan om ons naar de Filipijnen te brengen. We hadden besloten om dit maar eens op een rustige manier te doen, dus over land met bus, trein en alles wat er maar op lijkt. Het heeft ons langs diverse interessante en minder interessante plekken geleid.

Vientiane

Voor KJ voelt het inmiddels als -relaxed- thuiskomen: Vientiane. Ook Rianne was het er mee eens; niet veel te doen, maar wel ontspannend. En om eerlijk te zijn: de stad is al een stuk leuker als je met zijn tweeen bent! Lekker rondhangen, beetje eten, drankje hier, drankje daar. Verder veel op internet, want we hadden nog veel te regelen voor de verdere reis. En dan is het goed dat je in Vientiane zit: het regelen van de verdere reis betekent het regelen van het einde van de reis. Da’s toch een moment waar we nog steeds niet naar uitkijken, dus is het prettig als je in een heerlijke omgeving zit waar je je gedachten kunt laten zinken in vooral niets…. Het meest rumoerige wat wel hebben meegekregen is van de viering van het Chinese Nieuwjaar, dat daar door een aantal Chinezen werd gevierd. Heel grappig, alleen helaas niet met groot Chinees vuurwerk.

Nong Kai

Op weg naar Bangkok door Noord Oost Thailand, was onze eerste stop het grensplaatsje Nong Kai, dat aan de overkant van de Mekong bij Vientiane ligt. Om hier te komen zijn we over de Thai-Lao-Friendship Brigde gereden; daar kregen we een visum voor slechts 2 weken (normaal 4), maar gelukkig is dat nu geen probleem.
Nong Kai is het plaatsje waar jaren geleden veel toeristen verbleven die toen nog 7 dagen moesten wachten op hun visum voor Laos. Nu dit echter in een uurtje is geregeld, is het toerisme in Nong Kai een flink stukje minder geworden. Maar dat wil niet zeggen dat de sfeer ook minder is geworden; het is een lief klein plaatsje met veel faciliteiten voor toeristen. We hebben ons daar dan ook prima vermaakt, vooral op de markt aan de rand van de rivier. Leukste attractie was het Sala Kaew Ku park. Dit is een tuin ven een “geniale gek” die op eigen initiatief diverse beelden ter verering van het Boeddhisme en Hindoeisme heeft gemaakt, maar net iets anders dan wat we gewoon waren. Erg leuk en interessant. Wat ook apart was, maar wat wij wat minder vonden, is dat de geniale gek (in 1996 overleden) in een voor bezoekers toegankelijk gebouwtje ligt opgebaard onder een grote stolp…. Beetje luguber!
Verder viel in het plaatsje vooral op dat er veel, heel veel foute (ja, echte foute!) Duitsers zijn die jaren geleden met een Thaise zijn getrouwd en zo hun land zijn ontvlucht. Inmiddels zijn ze verschrikkelijk verveeld en zoeken ze elkaar op om een of vooral meer biertjes te drinken. Geen fijne sfeer!!

Nakhon Ratchasima (Korat)

Deze keer zijn we met de trein verder gereisd. 3e Klas en alle ramen en deuren bleven gedurende de reis open (als ze er al waren), zodat we lekker ‘frisse’ lucht konden opsnuiven. Het voordeel van reizen met de trein, is dat je een boek kunt lezen zonder reisziek te worden. Het uitzicht was namelijk niet heel spectaculair, dus we waren blij met de afleiding.
Nakhon Ratchasima is best een grote stad, maar er was weinig te beleven. We hebben wat rondgestruind, gewinkeld en vooral genoten van het lekkere eten. Vanaf hier wilden we naar een National Park gaan, maar dat lukte niet zoals wij bedacht hadden. Dus toch maar besloten om de bus naar Bangkok te pakken.

Kortom: geen spannende verhalen, maar toch zijn we blij dat we ook dit deel van Thailand gezien hebben. Er is weinig over te vertellen en waarschijnlijk ook saai om te lezen, maar voor ons is het lekker dat we de tijd hebben om rustig door een gebied te reizen.

Vanaf het vliegveld hebben we de tuk-tuk gepakt om nog een nachtje in Bangkok (Erawan House) te blijven, zodat we de volgende dag konden afreizen naar Rayong, naar onze vriendjes; Raoul, Mirjam en Lily. Tot onze grote verbazing liepen we letterlijk tegen Mirjam, Raoul en Lily aan, toen we uit de tuk-tuk stapten!!! Ze hadden zich een dagje vergist (volgens Raoul hadden wij ons vergist, maar dat is natuurlijk niet zo) . Na veel bijpraten, wat Chang-biertjes en een paar cadeautjes van onze vriendjes uit Nederland (lief!) zijn we in bed gekropen om de volgende dag op te staan en met zijn 5-en af te reizen naar Rayong.

In Rayong werden we ontvangen door de vader van Mirjam (Teun), zijn vriend (Don) en het nichtje van Don. Wat een heerlijke, lieve en bovenal gastvrije mensen! Zij brachten ons naar hun huis, dat net buiten Rayong ligt. Wat een prachtig huis en wat een luxe weer! We gaan hier echt nog aan wennen… Ieder een eigen kamer en een groot kinderzwembad in de tuin. En ook nog eens de zee op loopafstand. De eerste avond hebben we op het strand gedineerd. Don wilden ons laten genieten van de Thaise keuken, dus hij had geregeld dat er diverse soorten vis, garnalen en krab werden geserveerd. We moesten nog even wennen aan de krab die je met schild en al kunt eten, maar het eten was heerlijk! De volgende dag hebben we lekker op het strand gelegen en in de zee gezwommen. Lily heeft nog een olifant gevoerd, blijkbaar zijn er mensen die geld verdienen door de hele dag met een olifant rond te lopen.

’s avonds zijn we naar een junglerestaurant geweest, waar alles tiptop was verzorgd. Zelfs de toiletten waren volledig in junglesfeer! Je kon er ook achter een waterval lopen en de vissen voeren. En er was een live band met de typische muziek die je vaak in Azie hoort; de zanger probeerde engelstalige liedjes te zingen die vooral niet van de laatste 5 jaar zijn , en zingt deze “fonetisch” (ook wel “Mama Appelsap”). Maar bovenal was het eten weer geweldig!
De volgende ochtend was het weer tijd om te vertrekken en de boot bracht ons naar Ko Samet. Een eiland dat bij Rayong in de buurt ligt. Blijkbaar waren we niet de enigen die bedacht hadden om oud en nieuw op het strand te vieren; de hele boot was gevuld met Nederlanders. Ook het resort was helemaal volgeboekt! Don had prachtige bungalows geregeld dichtbij het strand.
Onze vakantie tijdens deze reis duurde dus nog even voort.. Lekker relaxen in de zee of op het strand en zo nu en dan een massage of pedicure, ook gewoon op het strand. De kokosnoten gingen er in als zoete koek en een nieuwe verslaving is de ‘kokosnootshake’, waarbij het kokosnotensap gemixt is met melk. Don zorgde er ook voor dat we diverse soorten Thais fruit en Thaise noten hebben geproefd, allemaal erg bijzonder. Vooral de pomelo blijft favoriet.

Oudejaarsdag en oudejaarsavond op het strand.. heel bijzonder! Het is heel moeilijk om te beseffen dat de laatste dag van het jaar is aangebroken, terwijl we de laatste maanden continu in de zomer hebben geleefd. Geen oliebollen, geen sneeuw, geen bowl, geen triviant (al doen we dat thuis ook niet meer), maar wel vuurwerk! Het vuurwerk begon ook hier al vroeg en helaas niet alleen siervuurwerk. Enorme knallen (nog harder dan karbiet) waren tot ver op het eiland te horen, nog voordat het 12 uur was. Bij het resort stond ’s avonds een uitgebreid dinerbuffet klaar met allerlei Thaise, maar ook Europese lekkernijen. De hele avond met z’n allen zitten eten, kletsen en drinken. Ook genoten van het vuurwerk, want het grootste gedeelte ging al voor 12 uur de lucht in. En het siervuurwerk hier lijkt wel theatervuurwerk. Helaas wist niet iedereen hoe het vuurwerk werkt, want er zijn zeker 5 pijlen recht over het strand geschoten. Ook toen Raoul om 12 uur zijn gekochte vuurwerk wilde afsteken, ging er iets mis. Het vuurwerk ging niet omhoog, maar rechtstreeks over het strand en kwam op ons af (op zich logisch, als je het vuurwerk op zijn kop in het zand zet )! Een enorme rookwolk kwam onder de tafel vandaan! Een paar mensen kwamen boos naar ons toe, wat we aan het doen waren? Oeps, dit was ook niet onze bedoeling! Verder dus maar rustig aan gedaan met vuurwerk…
Op de foto hebben jullie al kunnen zien, dat we ook een wensballon hebben gekocht. Veel mensen laten deze hier op en vooral met oud en nieuw. Vanaf een eiland en in het donker is het heel mooi om te zien hoeveel ballonnen de lucht versieren. En nu maar hopen dat alle wensen ook uitkomen!

Nieuwjaarsdag kan natuurlijk niet voorbij gaan zonder een traditionele nieuwjaarsduik. Gelukkig is dat hier iets beter te doen dan in Nederland… Raoul en KJ hebben de nieuwjaarsduik op 3 januari nog eens dunnetjes over gedaan door te gaan scuba-diven. Het was niet helemaal wat je van een duik tussen het koraal mag verwachten, maar daarentegen wel weer enorm van genoten. De eerste duik was in zo’n troebel water dat je echt nog geen meter voor je uit kon kijken. Dat betekende alleen maar letten op de lichtgevende flippers voor je letten en volgen. Kwam dus wel eens voor dat er ineens een groot koraal opdook en er alles aan gedaan moest worden om niet tegen het koraal aan te zwemmen. Maar “blind” duiken was wel weer een nieuwe ervaring! En Raoul, die al een tijdje niet meer had gedoken, heeft zijn vaardigheden weer op een rijtje. Dat was ook wel nodig, want bij het onder water gaan vergat raoul zijn duikbril op te zetten, waardoor hij na 10 seconden al weer proestend bovenkwam….

Inmiddels zijn Teun en Don weer terug naar hun huisje en vieren wij de laatste dagen van onze “vakantie” met de Veldinkjes. 5 januari verlaten we samen het eiland, waar de Veldinkjes verder gaan met hun vakantie in Thailand en wij de grens over gaan naar: Cambodja!

Wij wensen iedereen een geweldig 2010 en dat alle wensen maar mogen uitkomen!

XX Rianne en KJ

Hadden we al een ongelooflijk riant verblijf op Koh Samui; na twee binnenlandse vluchten zijn we aangekomen in een Villa nabij Chiang Mai. Villa? Ja, villa. Zo mag het zeker heten. Wat een belachelijk luxe villa! Villa Farang is nog geen twee jaar oud, voorzien van alle luxe die ons huis in Zwolle doet verbleken, binnenkeuken, buitenkeuken, riant zwembad met prachtige tuin, 3 riante slaapkamers met allen een eigen fantastische douche met toilet en dat is nog niet alles. De beheerder (Nederlander) woont naast ons en heeft een eigen toeristenbureau (Thailand Treks) en zorgt voor een ultieme Thaise gastvrije verzorging! Zo staat iedere morgen een fantastisch (verschrikkelijk uitgebreid) ontbijt voor ons klaar, wordt de afwas gedaan, de tuin en het zwembad verzorgd en het gehele huis perfect schoongehouden. Daarnaast verzorgt hij onze dagtrips, taxi’s, laptop en staan er zelfs 3 scootertjes tot onze beschikking. Een belletje en het wordt voor ons geregeld! Het is bijna genant, zo luxueus als ons verblijf deze week is. Maar we klagen niet , we genieten met volle teugen! En omdat we nog lang niet alles wat Chiang Mai te bieden heeft hebben gezien, hadden we best nog wat langer in Villa Farang(dat eigendom is van een vriend van Con, de vader van Rianne) willen blijven… Tja, we zouden willen zeggen dat we hier leven als de koning van Thailand, maar met uitspraken over hem moet je voorzichtig zijn, dus doen we dat maar niet….

Ondanks dat het erg verleidelijk is om de hele week ons te laten verwennen in de villa, hebben we toch wat activiteiten ondernomen. Zo zijn we de tweede dag het centrum van Chiang Mai ingegaan om deze stad eens van dichtbij te bekijken. Als we dan toch een klein minpuntje zouden moeten noemen aan de villa, is dat deze 20 minuten rijden van het centrum ligt. Maar of dat een nadeel is: het is hier zo mooi en rustig en met de taxiservice van buurman Hans is het geen enkel probleem.
Nadat we een middagje rondgestruind hadden door deze ietwat tegenvallende stad (wel leuk, maar we hadden wellicht wat hogere verwachtingen), zijn we ’s avonds ge-eindigd op de zondag(avond)markt. Deze was zeer geslaagd en erg leuk van opzet! De ouders hebben hier goed aan souvenirjacht kunnen doen en zijn volgens ons wel geslaagd, gezien alle volle tasjes.
’s Avonds thuisgekomen werden we verrast door de aanwezigheid van een spin: een hele grote (15cm doorsnee)! Dappere Rianne wilde deze wel even buitenzetten, maar KJ, toch zuinig op zijn meisje, belde liever even de buurman om te checken of deze giftig was. Dat was hij dus; welliswaar niet dodelijk, maar genoeg om dit klusje liever door de locals op te laten knappen dan door ons zelf.

Na weer een rustdagje zijn we met zijn allen op olifantensafari gegaan. In een olifantenverblijf, waar de olifanten verblijven die vroeger gebruikt werden in de bosbouw en nu kunnen genieten van hun -relatieve- rust, mochten we eerst een uurtje rondrijden op de rug van een olifant, door de jungle en door de rivier. Wat een fantastische ervaring! De olifanten worden zeer goed behandeld en je merkt de liefde die de Mahut (olifantenverzorger/trainer) voor zijn dier heeft. Als slagroom op de taart mocht Rianne zelf ook nog even als Mahut fungeren en nam plaats, op het hoofd van de olifant. Die glimlach was niet meer van haar gezicht af te krijgen!
Na een demonstratie van de olifantentraining (”show”) en een heerlijke Thaise maaltijd hebben we een stukje gevaren op een bamboe-vlot, over de bijgelegen rivier. In deze prachtige omgeving moesten zowel KJ als Con natuurlijk ook nog even laten zien dat zij een dergelijk vlot als echte Venetie-gangers beheerst door de rivier konden prikken!

De volgende dag wilden we uit eten gaan, maar Rianne en KJ vonden dat dat wel leuk zou zijn op de scooter. Daar was niet iedereen zo enthousiast over, omdat niet iedereen dat direct durfde. Rianne en KJ zijn inmiddels zeer ervaren brommersjezers, dus die zagen daar geen probleem in. Piet, de vader van KJ, heeft zelf een motor thuis staan, dus die had ook al snel wat testrondjes gemaakt. Na wat inpraten ging ook Ineke, de moeder van KJ, overstag en ging uiteindelijk bij Piet achterop zitten om een rondje te rijden, wat gelukkig goed beviel. Toen was Ina, de moeder van Rianne aan de beurt. Zij heeft vroeger ook een eigen brommer gehad, dus dat zou toch moeten lukken. En ja hoor: uiteindelijk trok ze de stoute schoenen aan en is voorzichtig een proefrondje gaan rijden. It brings back sweet memories: ze genoot er zo van dat we even bang waren dat ze in Venlo haar cabrio zou willen inruilen voor een scooter! Toen kon Con natuurlijk niet achterblijven. Dus ’s avonds zijn we met de 3 scooters op weg gegaan naar een restaurantje: Rianne bij Ina achterop, Ineke bij Piet en KJ heeft Con veilig naar de plaats van bestemming gebracht. Omdat het restaurantje behoorlijk tegenviel was die dag het scooterrijden waarschijnlijk meer het hoogtepunt van de dag….

Donderdag zijn Rianne en KJ even samen op pad gegaan voor een zeer leuke dagtrip: the flight of the gibbons! Midden in de jungle zijn er tientallen platformen aangebracht in de toppen van de oerwoudreusen (canope). Tussen deze platformen hebben we (onder begeleiding) getokkeld, loopbruggen overwonnen en ge-abseild. Wederom een geweldige ervaring! Deze attractie is verkozen tot de beste in Chiang Mai, en helemaal terecht. Prachtig om door de natuur aan een lijntje heen en weer te vliegen. De begeleiders bezitten een goede dosis (foute) humor, dus ook het entertainmentniveau was voor ons behoorlijk hoog. Het laatste platform moest verlaten worden door jezelf 40 meter (!) naar beneden te laten takelen aan een touw. Dat geeft wel een behoorlijke kriebel! Zeker voor iemand met een beetje hoogtevrees (KJ).
De ouders hadden zichzelf ondertussen weer verwend met een bezoekje aan zilversmeden en edelstenenslijpers. De verleiding was blijkbaar weer groot, de creditcards leeg. Moeten ze natuurlijk achteraf niet gaan zeggen dat het zo’n dure vakantie was!
Omdat het ’s avonds kerstavond was, besloten we deze avond een feestmaal te maken in de villa: BBQ-en!! Tja, als onze vrienden een winterBBQ in Zwolle organiseren, kunnen wij natuurlijk niet achterblijven. Wel heel speciaal, om op kerstavond heerlijk in de tuin, in de korte broek, te BBQ-en met kerstmuziek op de achtergrond….

Onze eerste kerstdag was iets anders dan dat we gewend zijn. De dag startte met een typisch Thais ontbijt; noodles en gebakken rijst (beter bekend als nasi). Een deel van ons was dan ook heel blij dat er nog wat brood over was van de vorige dag. Na een dagje relaxen in de zon en in het zwembad, werden we om 18.00 uur opgehaald voor een avondje uit. Een noord Thais diner met dans in een openluchttheater. Onze ouders

keken vreemd op toen bleek dat we op de grond moesten zitten, maar met enigzins gesteun en gekraak hebben ze het toch volgehouden op de kussentjes. We hebben vele mooie dansen gezien en echt Thais gegeten, een leuk avondje uit!
De dag erna gelukkig nog een relaxdag en natuurlijk tijd om de tassen en koffers te pakken. Dit kost bij de een iets meer moeite dan bij de ander… Voor Rianne en KJ een mooie gelegenheid om wat spulletjes alvast naar Nederland te krijgen: de koffers van de ouders zijn tot de laatste kilo gevuld!

Op zondag hebben we de dagtrein gepakt van Chiang Mai naar Bangkok. 13 uur in een trein door het prachtige landschap van Thailand. Aangekomen op het station van Bangkok volgde het afscheid van onze ouders. Omdat er al een transfer voor onze ouders geregeld was naar het vliegveld (waar ze de laatste nacht doorbrengen) was het een redelijk snel afscheid. Toch wel weer een emotioneel moment om je ouders weer te zien wegrijden, wetend dat je elkaar de komende 4 maanden niet zult zien. Ouders: dank jullie wel voor de afgelopen drie leuke weken, we hebben genoten!

Vanuit onze luxe villa in het zonnige Thailand wensen wij alle vriendjes, familie en andere lezers een liefdevol en fantastische (witte) kerst toe!!

XX KJ en Rianne

Tijd voor vakantie tijdens het reizen: we hadden een luxe resort geboekt op het vakantie eiland Koh Samui, waar we met de ouders 3 bungalowtjes gingen bezetten. Wat een luxe!! Heerlijke, zeer ruime bungalowtjes, alles er op en er aan, fantastisch zwembad, eigen stuk strand, lekker eten en een ongelooflijke gastvriendelijke crew: we zijn echt in de watten gelegd! Nu maar oppassen dat we er niet aan gaan wennen…

Ook onze ouders waren blijkbaar zeer blij met deze locatie. Toen wij de tweede dag op pad gingen met het brommertje om eens wat leuke dagtripjes te zoeken, kwamen we redelijk van een koude kermis thuis. De ouders hadden het zo naar hun zin dat ze liever lekker in het resort bleven relaxen dan dat ze op pad moesten. Ach, een goed teken en zo heb je ook geen kind aan ze! Wel hebben we ze kunnen overtuigen van 1 dagtripje: een rondvaart rondom het eiland.

Om 8.45 uur werden we opgehaald door een busje en naar de pier gebracht. Daar lag een mooie boot voor ons klaar, maar het duurde wel even voordat we vertrokken. We vaarden via de Big Buddha (groot standbeeld) aan de oostzijde om het eiland heen. En zagen zo het eiland van een andere kant. Overal waren luxe resorts te zien langs de stranden en in de bergen. Hele bossen worden gekapt om de toerist aan zijn wensen te voldoen. Een dubbel gevoel dus.. Wij zaten ook in een luxe resort en het toerisme is goed voor dit eiland, dat is te zien. Toch ook lastig om te zien dat de natuur er weer de dupe van moet worden. Halverwege de dag stopten we bij een eilandengroepje, waar het tijd was om te relaxen op het strand, of een rondje te snorkelen. Iedereen werd in kleinere bootjes geladen voor dit vervolgstuk. Alleen dat al was een hele onderneming voor de oudjes . Rianne en haar moeder durfden het aan om te gaan snorkelen, hoewel er weinig te zien was. Het koraal was beschadigd en er was weinig zicht. Na het snorkelavontuur werden we allemaal herenigd voor de lunch. Een lekkere gezonde lunch aan zee! Na de lunch nog een stukje over het eiland gelopen, maar het werd al snel duidelijk dat alleen rondom het restaurant was schoongemaakt. Overal lag rotzooi in het water en op het strand. Een verse kokosnoot en een goede strandstoel zorgden wel voor de relaxmodus… Vervolgens werden de kleine bootjes weer volgepropt en werden we weer naar de grotere boot gebracht. Een heerlijk dagje op het water en veel foto’s van de mooie rotsen en bergen in de omgeving.

KJ had besloten niet mee te gaan op deze dagtrip, maar van de gelegenheid gebruik te maken om zijn nieuwe hobby weer uit te gaan voeren: duiken! Een dagtripje naar Ko Tao (2 eilanden verderop) om daar 2 keer de onderwaterwereld te bekijken. Wederom kwam hij weer met een glimlach van oor tot oor terug (en een verbrande huid; lekker eigenwijs!). Had hij al wat Reef Sharks mogen zien, nu had hij het geluk getuige te zijn van de aanwezigheid van Bull Sharks! Deze 2 waren zo’n 3,5 meter lang en (terratoriaal) agressief. Wow!! Hij moest daarvoor wel 30 meter diep, terwijl hij nog maar 20 meter officeel mag, maar dat mag de pret niet drukken.

De dag daarna zijn Rianne en KJ dan maar samen op stap gegaan en de ouders lekker op hun zonnestoelen aan het zwembad laten liggen. Deze keer was de bestemming het Ang Thong National Park : een groepje kleine maar prachtige eilandjes ten westen van Koh Samui. Ook deze dag moesten we lang wachten totdat de boot vertrok, maar we hadden nu wel een speedboot. Met topsnelheid vlogen we over het water en genoten ondertussen van de omgeving. Op twee plekken zijn we gestopt om te snorkelen. Het water was hier helder en het koraal was prachtig om te zien. Ook de vissen hebben ons niet teleurgesteld, wat een hoop kleuren! Wel zijn we nog flink geschrokken, toen KJ een zeeslang vanaf de bodem naar Rianne zag toezwemmen. Communiceren met een snorkel op is wat moeilijk en Rianne had het dan ook pas door toen de slang al bijna bij haar been was. Toen ze omkeek en de slang zag, schrok ze zich wild en reageerde dan ook net zo wild met haar benen. Dit zorgde ervoor dat de slang snel weer weg was. Even daarna zag KJ een tweede slang van wel anderhalve meter lang, deze keer gelukkig op de bodem. Rianne vond het ook heel mooi, maar vertrouwde het toch niet en is het water uitgegaan. De schrik was achteraf zeker terecht, want op internet wordt het volgende vermeld: het gif van de vaag-gestreepte zeeslang is 100 maal sterker dan het gif van de giftigste landslang.
De speedboot ging weer verder en we hebben hele bijzondere rotsen gezien (niet handig als je dan je camera bent vergeten). Na een lunchstop zijn we naar een ander eiland gevaren om te kayaken. Lekker met z’n tweetjes in een kayak en roeien maar. We roeiden de groep die voor ons was vertrokken voorbij en genoten van de activiteit in het water. Het water stond te hoog om onder rotsen door te varen, maar we zijn er wel dichtbij geweest. Echt leuk om te doen! Toen de boot ons daarna wilde terugbrengen naar het vertrekpunt, begon het al na korte tijd te regenen. Die regen werd zo heftig dat de boot moest stoppen en we moesten wachten. Er waren enorme golven en we waren helemaal doorweekt (handig als je dan je camera bent vergeten). Niet echt een pretje om met een storm op het water te zitten. Gelukkig werden we na een half uur weer veilig op de kust afgeleverd. We konden niet wachten om het busje weer in te springen en vervolgens in een warm bad in de bungalow. ’s Avonds waren we toe aan een westerse maaltijd, maar we wilden ook onze ouders tevreden houden. Iedereen kon zich wel vinden in het idee om bij de ‘Deutsche Biergarten’ iets te eten. En zo hebben we genoten van de Bratwurst en de Schnitzel!

Halverwege de week zijn KJ en zijn vader nog even wezen karten in de hitte… De mannen moesten toch nog even een krachtmeting aangaan! En dan komt de desillusie: als kind weet je zeker dat papa alles kan! Maar nu moest pa toch toekijken hoe zijn zoon hem op een ronde achterstand reed. Volgens automonteur Piet lag dit (natuurlijk) aan het materiaal…. Geeft niets, pa!

Weer heel wat beleefd in een week vakantie! De laatste dag hier was rustdag voor ons allemaal, dus lekker zwemmen in de zee of in het zwembad en genieten van het zonnetje met een goed boek erbij. En dan natuurlijk de tassen en koffers weer inpakken… Zaterdag vliegen we namelijk naar Chiang Mai, waar we de kerstdagen zullen vieren.

Zo ben je weer met zijn tweeen, zo ben je met zijn zessen! Een uurtje na onze aankomst op de luchthaven van Bangkok arriveerden ook onze ouders in dezelfde aankomsthal. Gezamenlijk zijn we per minibus de stad ingereden om de komende 5 dagen te gaan genieten van de Thaise cultuur in Bangkok. Bij aankomst in Erawan Guesthouse waren Rianne en KJ blij te zien dat dit guesthouse redelijk luxe was. Onze ouders waren ook tevreden, maar wel iets minder enthousiast; ze vonden het vooral klein en hadden graag een douchekop gehad die wel aan de stang bleef hangen. Maar goed dat we niet een kamer hadden geboekt van ons “normale” niveau…

Na eventjes wat bijslapen door de ouders zijn we direct op ontdekkingstocht door Bangkok gegaan. We liepen enigszins per toeval tegen een rondvaart aan in snelle boten, en zijn maar direct ingestapt. Piet, de vader van KJ, was direct in zijn nopjes, omdat de boten wat overdreven zwaar waren uitgerust wat betreft de motor. Het ging hard, ruig en met veel geluid, dus er werd volop genoten! Prachtig door de wijkjes van Bangkok met afwisselend prachtige en bouwvallige huisjes aan de rand van het water. Ook weer terug aan wal werd door iedereen genoten, maar dan van het heerlijke eten.

De volgende dag werd begonnen, zoals elke dag eigenlijk, met een goed ontbijt. Vooral Con, de vader van Rianne, is erg fan van dit moment van de dag en bezorgde ons daardoor altijd een goede start. Deze werd opgevolgd door een toeristisch rondje door de stad, gemaakt in 3 Tuk-Tukjes. Twijfelden Rianne en KJ nog even of het wel verstandig was om dat per Tuk-Tuk te doen. Al bij de eerste stop bleek dat dit geen probleem was, want de 4 ouders zaten allemaal met een grijns van oor tot oor. Achteraf waren de Tuk-Tuks misschien wel het hoogtepunt van deze dag! Maar daarmee zouden we wellicht tekort doen aan de prachtige gebouwen die Bangkok te bieden heeft: Buddha’s (hele grote!), tempels, Het Paleis van de Koning, etc.
En daarmee vergeten we te vermelden dat we -natuurlijk- ook nog gedropt zijn in de bekende “fabriekjes”, waar het de bedoeling is dat de toeristen daar nog even met de geldbuidel rammelen. Dat was voor de fabriekjes zeker succesvol!! Ineke, de moeder van KJ, werd getrakteerd door manlief op prachtige zilveren oorbellen bij de zilverboer. De vaders hebben zichzelf tegoed gedaan bij de klerenmaker aan prachtige op maat gemaakte blouses (Piet) en een maatpak (Con). Met zoveel indrukken op 1 dag, gecombineerd met een paar Chang-biertjes, was de nachtrust al snel na het avondeten gevonden.

De dag erna was het tijd voor een dagtrip buiten Bangkok, naar de provincie Kanchanaburi. Al vroeg op pad (07:00 uur) op weg naar de floating markets: de drijvende marktjes waar je met een bootje langs de kraampjes kunt gaan. Eigenlijk ben je zelf de grootste attractie, want het leukste is eigenlijk dat je geen water meer kunt zien omdat alles vol ligt met bootjes vol toeristen. En omdat elke kapitein zijn bootje als eerste door de drukte wil krijgen is het een vastgelopen chaos! Heerlijk om naar te kijken en vooral niet drukmaken…. de files rond Amsterdam zijn er niets bij!
Na een lekkere Thaise maaltijd onderweg en een verplicht bezoekje aan een houtsnijfabriekje werd de beruchte brug over de rivier de Kwai bezocht. Een stukje herkenning voor met name de ouders van KJ, aangezien de film uit hun jeugd stamt (Brigde over the River Kwai komt uit 1957). Voor alle 6 was het indrukwekkend om te zien, vooral als je weet hoeveel mensen (inclusief Hollanders) hier zijn gesneuveld om de oorspronkelijke brug te bouwen.

Als laatste werd een bezoek gebracht aan de Tiger Temple: een opvangplaats voor tijgers (en inmiddels ook vele andere diersoorten), gerund door boedhistische monniken. De tijgers zijn hier heel bijzonder, want ze zijn benaderbaar en je kunt hier dus een tijger aanraken, aaien en met ze op de foto. Dit is niet geheel onomstreden, omdat er nogal wat verhalen bestaan over hoe het komt dat ze zo benaderbaar zijn. Wij gaan in dit geval maar even uit van het goede, het zijn tenslotte monniken en die mogen letterlijk nog geen vlieg kwaad doen. Het was echt een geweldige ervaring! Om zo dicht bij deze machtige, prachtige maar vooral krachtige dieren te zijn en ze zelfs te aaien is fantastisch! En dat vonden we alle 6…

Na 3 redelijk drukke dagen, werd het wel tijd om te ontspannen. Het werd dus een dag zonder planning. Een beetje rondstruinen in de straatjes en langs de kraampjes rond het hotel en genieten van het heerlijke eten. Thailand kun je eigenlijk niet verlaten als je geen (Thaise) massage hebt gehad. Daar waar KJ en zijn vader deze nog wel aandurfden voor een half uur, liet de rest het afweten. Een pedicure is natuurlijk wel altijd fijn en Rianne was ook gezwicht voor een minder pijnlijke kruidenmassage. Waarbij ook de rug even lichtelijk werd gekraakt. Niet te vergelijken met een Thaise massage waarbij het gekreun van de pijn toch iets harder klinkt dan het gekraak. Maar er zijn ook altijd mensen die bij een massage in slaap kunnen vallen en met hun gesnurk de rustgevendheid voor anderen wegnemen (we noemen geen namen ) Een massage zorgt ervoor dat alles weer los is en dat je heerlijk rozig aan tafel kunt schuiven voor de volgende lekkere maaltijd.

De laatste dag in Bangkok wilden we nog graag wat cultuur opsnuiven. Daarom hebben we ‘s middags een tripje naar een cultuurshow geboekt. Na een ritje van dik een half uur in een niet al te nieuw busje, stapten we uit bij een paar olifanten. De show werd namelijk geopend door een Olifantenshow. Deze hebben we even voorbij laten gaan, want het leek op een circusact waarbij de olifanten niet heel vriendelijk werden behandeld.

Een wandelingetje door het ‘museum’ waarin de cultuur van Thailand werd uitgebeeld, leek ons een beter idee. Een uurtje later startte de voorstelling, waarin alle Thaise dansen waren verwerkt. Een geweldige mix van gevechtkunsten met zwaarden, thaiboxen, huwelijksceremonie, traditionele muziek en diverse traditionele danssoorten. Erg mooi om te zien! Weer terug in Bangkok hebben we ons weer op een avondmaaltijd gestort. Dit was de goedkoopste tot nu toe, maar we hadden daarna ook nog wel een gaatje over in onze magen. Een ideaal moment om de sateetjes en andere snackjes van de straat te proberen. En ook deze waren weer heerlijk!

Bangkok is een schone, drukke, gezellige en leuke stad, die we intensief hebben beleefd. Onze ouders zijn nog steeds aan het bijkomen van een cultuurschok, maar ze genieten net als ons, enorm! De mensen zijn hier heel gastvrij, het eten is goddelijk, de prijzen zijn top, de bedden zijn prima en de sfeer is goed. Kortom een fijne start van onze 3 weken samen. Maar nu zijn we toe aan rust en ontspanning en is het tijd om te relaxen op het eiland Ko Samui.