Het busreizen in Maleisie is goed te doen, mits er voldoende passagiers zijn. De bus van 9.00 uur was er om 9.30 uur nog steeds niet. En volgens de manager (?) kwam dit omdat de buschauffeur nog aan het bidden was, vanwege een nationale feestdag. Braaf zaten we met ons boekje te wachten, totdat ons om 9.55 uur werd verteld dat de bus stuk was. Tja, welk verhaal je ook wilt geloven, de bus reed in ieder geval niet. En de eerstvolgende bus ging pas om 21.00 uur ’s avonds. Om nu de hele dag op een busstation te hangen is niet ideaal, daarom hebben we de bus naar Kuala Lumpur geregeld. In Kuala Lumpur hadden we meer geluk en konden we meteen in de bus naar Melaka stappen. Deze buschauffeur had blijkbaar een nieuwe bus, want hij wist niet hoe de airconditioning werkte en ook niet hoe hij de ruitenwissers uit moest zetten. Nu waren de ruitenwissers hard nodig voor de helft van de rit, want het regende enorm!

Tegen etenstijd kwamen we in Melaka aan en het was meteen duidelijk dat het een erg leuk stadje is! Er was een festival gaande het hele weekend en daardoor waren er veel Maleisische toeristen in de stad. Het was dan ook even een zoektocht naar een betaalbaar hotel dat ook nog beschikbaar was. Maar het is gelukt om een tophotel te vinden voor weinig geld. Dit hotel was net geopend en daardoor was de prijs nog laag, maar we waren de eerste die deze kamer mochten gebruiken…
We zijn 3 dagen in Melaka geweest en hebben genoten van het struinen door Chinatown
(met of zonder regenbui) en het bezoeken van de verschillende historische plekjes. Zo is er hier een Stadthuys dat nog gebouwd is door de Hollanders en ook een Christelijke kerk die is gebouwd van stenen uit Zeeland. In het museum hebben we kunnen zien hoeveel invloed de “Dutch” hadden en het grappige is dat ze hier wel trots zijn op het nerderlandse stukje historie. Toch bijzonder om te zien wat onze voorvaderen hier allemaal hebben uitgespookt. En er was een Hollands cafeetje (”kleine cafe aan de haven”), waar we voor het eerst in 3 maanden weer een kroket en een boterham met hagelslag hebben kunnen eten! Ze waren nog lekker ook…
Het is goed te zien dat Melaka een World Heritage City is, want een groot gedeelte van de historie is gerenoveerd. Tijdens de riviercruise was duidelijk te zien dat er toch nog voldoende te vernieuwen of te verbouwen is. Dat wat je kunt zien vanuit het bootje is opgeknapt en prachtig verlicht, maar daarachter zie je nog de ouderdom, viezigheid of verlatenheid. Ook het water van de rivier zag er niet heel schoon uit.
Maar je kunt zien dat ze goed bezig zijn hier en dat het nog veel leuker kan worden. Melaka is echt een stadje naar ons hartje en vinden dit tot nu toe het leukste plekje in Maleisie. Aanrader dus!

Met de bus reizen in Maleisie is ideaal. Voor 4 of 5 euro zit je 5 uur lang in een luxe bus met fijne stoelen, voldoende ruimte en een (te) goed werkende airco. Met een i-pod als aanvulling is het helemaal fijn. Vanuit de bus kun je genieten van de vooral groene omgeving, maar ook af en toe in slaap dommelen. Vooral als je een expert bent in slapen in bewegende voertuigen.

De bus bracht ons naar de haven van Butterworth. Vanaf daar zijn we met de boot naar Pulau Penang gegaan. Dit eiland deed ons in eerste instantie vooral denken aan Hongkong.

Veel flatgebouwen aan de buitenring van het eiland en in het midden bergen. We verbleven in het stadje Georgetown dat bekend staat als Unesco World Heritage. Er zijn veel oude gebouwen te zien met de Britse bouwstijl. Het nadeel is dat dit allemaal niet wordt onderhouden, dus veel zag er vervallen of onverzorgd uit. Doordat wij Hollanders in het verleden met de VOC ook in Maleisie huis hebben gehouden, is de trekpleister van Georgetown het “Dutch Fort”. Dit is echter een klein hoopje stenen met een kanon: niet veel om trots op te zijn als Hollander (mag natuurlijk zowiezo niet gezien onze geschiedenis daar…).

De tweede en de derde dag hebben we het eiland verkend op de scooter. Het leek laagseizoen op het eiland, want er was weinig te beleven. Op het strand waren wat mensen aan het parasailen of ze lagen met kleren en al in de zee. In het Eco Forest Park lagen alle Maleisische toeristen in het water / fontein of ze waren aan het picknicken. Na een stukje het oorspronkelijk pad door het park gevolgd te hebben, bleek dat er verder ook niets te beleven was. Waarschijnlijk was het ooit een mooi park.. Nergens voelden we de gezelligheid of het verlangen om ergens lang te blijven. Pas de laatste avond toen we de nachtmarkt hadden ontdekt, zagen we weer de mooie Aziatische sferen die we hadden verwacht. Een markt vol met eettentjes met voor ieder wat wils. Zoek maar uit wat je wil hebben en laat je verwennen voor weinig geld. Van sushi tot sate en van vis op de barbecue tot aan vers gebakken wafel met ijs, heerlijk!

Wat we op Pulau Penang dachten te beleven, hebben we op Pulau Pangkor gevonden. De bus had ons naar Lumut gebracht en met een boot gingen we naar dit eiland. Het is maar 8 km2 groot en daarmee zeer overzichtelijk. Het eiland bestaat voornamelijk uit oerwoud. Daaromheen ligt een goed geasfalteerde weg met aan het strand 2 dorpjes en heel veel toeristenresorts. Alle resorts zijn van middelmatig niveau, maar prima voor ons. We sliepen in een houten chalet, maar wel met airco
Hier scheen de zon ook wat vaker en dan is een eiland ook meteen een stuk leuker. Lekker in de zee gezwommen en zelfs gesnorkeld. Natuurlijk is dit niet te vergelijken met de Gili’s in Indonesie, maar het is wel een prachtig eiland. Ook de mensen zijn erg vriendelijk en het eten is weer erg lekker. Ook hier hebben we een ritje op de scooter gemaakt om het eiland te verkennen. Prachtig om aan de ene kant het oerwoud te zien (met aapjes, hornbills (vogels met mooie snavels, maar hoe heten ze in het Nederlands?) en zelfs varanen) en aan de andere kant de zee met uitzicht op andere eilanden. Ook hier was er weer een stukje Hollandse geschiedenis, maar dit Dutch Fort was nog kleiner dan die op Penang! De rondrit op de scooter bevestigde wat we al vonden: Pankor is een erg prettig eiland!

Maar we houden het tempo erin (hoewel dat niet eens zo voelt) en zijn dus weer met de bus op weg gegaan. Deze keer naar Melaka, een havenstadje, dat onder Kuala Lumpur ligt.

Na een busreis van 4 uur hebben we gevonden wat we zochten: de mooie natuur van Maleisië! We zaten in een heel klein plaatsje, Tanah Rata, midden in de Cameron Highlands. Dit gebied is vooral bekend om zijn natuurproducten: thee, aardbeien, rozen en honing. We hebben wat dat betreft alle lokale producten en hun totstandkoming kunnen bekijken.
We waren met name onder de indruk van de theeplantages: deze zijn prachtig groen en geven de bergen, met op de achtergrond het regenwoud, een fantastische aanblik! We hebben de camera dan ook aardig volgeschoten. Midden in de theevallei stond nog een klassiek theefabriekje (”Boh”-thee), waar we nog even konden binnengluren naar het productieproces en een heerlijk bakje thee hebben gedronken. Het is wel moeilijk om te realiseren dat deze theeplantages hier eigenlijk niet thuishoren, maar de plek is van het regenwoud. Dit is dus gekapt voor de productie van thee, zoals op vele plekken in Maleisië het regenwoud gekapt wordt voor andere doeleinden. Desondanks is de omgeving nog van een ongelooflijke schoonheid. De foto’s spreken voor zich!

We hebben gelogeerd in een groot oud huis. De huizen in de bergen doen je een beetje denken aan Oostenrijk: witte huizen met bruine balken, hoge plafonds en enigzins truttige aankleding. Hoewel de kamer in dit huis bijna perfect was, had het 1 nadeel: vocht. Maar ja, wat wil je als je in het regenseizoen in het regenwoud zit… regen dus!

Naast de theeplantages hebben we ook een bezoek gebracht aan een aardbeienplantage, rozenkwekerij, Vlindertuin en een Bee Farm. Bij deze laatste was het fijn dat het regenachtig was, zodat de bijen niet echt rondvlogen, want met een allergie voor bijen is het niet slim om deze binnen te stappen. Wel hebben we nog gesnoept van de lokale aardbeien. Hoewel deze niet gewoon in de grond groeien (maar op kokosnotenpulp in bakjes), smaakten ze met een brusselse waffel en slagroom goddelijk! Puur natuur…

We wilden graag ook nog een stuk van het regenwoud zien, maar na onze ervaringen op Lombok moesten we toch even goed hierover nadenken. De oplossing: gewoon met de teksi! Hadden wij het geluk dat we de berg op werden gereden in 35 jaar oude Mercedes 240D; prachtige klassieker (wel enigszins uitgeleefd) met voor KJ diverse

jeugdherinneringen, omdat zijn pa jarenlang in deze auto heeft gereden! Boven op de berg (6666 ft hoog) konden we helaas niet genieten van het prachtige uitzicht, omdat het potdicht zat. Iets lager konden we wel enorm genieten van “Mossy Forest”, een stukje oerwoud dat door de hoge luchtvochtigheid volledig bedenkt is met mos. Voor ons gelukkig perfect toegankelijk gemaakt met loopbruggetjes….

De Cameron Highlands zijn ons, als natuurliefhebbers, goed bevallen. Maar helaas gaf de vele regen ons toch een reden om weer verder te trekken naar -hopelijk- zonnigere oorden. Deze moesten we vinden aan de westkust, want aan de oostkust is het regenseizoen in volle gang. Daarom zijn we daarna op weg gegaan naar het eiland (”Pulau”) Penang, zo’n 4,5 uur verder met de bus!

“Reunited, and it feels so good!” zong Faith No More al afgelopen zomer op Lowlands, en ze hebben gelijk! In Kuala Lumpur, de hoofdstad van Maleisie, zijn we weer herenigd. KJ was vanuit Laos hier 2 dagen eerder aangekomen, Rianne volgde vanuit Nederland.

Kuala Lumpur is in onze ogen een beetje een rommeltje van een stad. De gebouwen zijn in allerlei stijlen door elkaar heen gebouwd/neergeplant, daar zit niet echt een gedachte achter (lijkt het). Ook zijn de straten vies en rommelig, met vreemde bushokjes, kraampjes en ander soort irritante obstakels op de stoep. Echt lekker lopen is er dus niet bij. Daarbij regent het hier iedere dag wel een paar uur, waardoor de gladde tegeltjes niet echt fijn zijn onder je flip-flops; het is meer slip-flops. Wij hebben onze onderdak gekozen bij Reggae Guest House 2, midden in China Town. Deze China Town heeft wel die kraampjes en marktjes, zoals je dat erbij mag verwachten, maar het is er zo rommelig dat we er helaas het woordje “gezellig” niet aan toe kunnen voegen.

Een dagje door de stad trekken om mooie plekjes te vinden leverde niet al te veel op. De hoogtepuntjes waren -natuurlijk- de Petronas Twin Towers (waar wij gelukkig entreekaartjes voor hadden kunnen krijgen). en de KL Tower: de televisietoren van Kuala Lumpur. Hier hebben we op een hoogte van 276 meter genoten van het uitzicht. Beide beklimmingen (met de lift, dat wel) blijven een uitdaging voor mensen met een beetje last van hoogtevrees, dus ook voor KJ.
Een andere bijzonderheid is, dat er midden in de stad een stukje regenwoud als stadspark bewaard is gebleven. Erg apart om door een stukje oerwoud te lopen en door de bossen heen de flatgebouwen te zien. Na slechts een kwartiertje lopen was daar alweer het einde van het oerwoud, maar in dat kwartierje was KJ volledig door de insecten lekgeprikt, terwijl er bij Rianne geen oneffenheidje te bekennen was… hoezo, lekker bloed?

Kortom: Kuala Lumpur is best aardig, maar kon ons niet heel erg lang boeien. Dus zijn we op weg gegaan naar de Cameron Highlands, op zoek naar de mooie natuur van Maleisie.