Op 1 oktober zijn we aangekomen in Yangshuo: even wennen na het relaxte Dali. Yangshuo is een stad die duidelijk is beinvloed door het toerisme. Waar het waarschijnlijk ooit net zo rustig was als Dali nu, is het er nu druk met veel westerse tentjes en de prijzen zijn ook een stukje hoger. De locals weten hoe ze in moeten spelen op het toerisme en proberen het dan ook uit te buiten waar het kan. Kortom het was weer tijd om onze onderhandelstrategie aan te scherpen… Op zich is Yangshou leuk en vooral prachtig in de omgeving (daarover later meer), maar het bijzondere is dat wij op 1 oktober zijn aangekomen, wat hier en de nationale feestdag is (waarna iedereen 8 dagen vakantie heeft) en de viering plaats vindt van het 60-jarig bestaan van de Republiek China. Wat een drukte!!! Maar ook wel weer heel bijzonder om mee te maken. Wij waren in Beijing toen de voorbereidingen plaatsvonden voor dit nationale feest. We hebben dus met veel interesse de viering in Beijing op groot scherm gevolgd (misschien jullie in Nederland ook wel). Heel apart om dat te zien als je weet dat je 2 weken daarvoor ook op dat plein hebt gestaan! En het stomme is, dat ik [KJ] vroeger altijd het een verschrikkelijk machtsvertoon vond, maar nu heb ik echt genoten van de prachtige optochten, feesten, shows en militaire parades! Nou werd ik niet echt blij van alle schietspeeltjes van de Chinezen (dat waren er weer gevaarlijk veel), maar wel van de prachtige parades van de militairen, mariniers etc; en dan met name de vrouwelijke! Deze deden voor het eerst mee (wow, wat een emancipatie), maar zij liepen er super stoer en strak bij (in bijna-roze pakjes)!

De volgende dag was het nog net zo druk, maar hadden wij gelukkig een leuke rafting-tocht geboekt (met een rubber boot de rivier af). In een bus, volgepakt met alleen maar Chinese vakantiegangers (wat hebben zij genoten) werden we de berg opgereden. Na het verkleedpartijtje (rieten schoentjes, helm, reddingsvest, elleboog- en kniebeschermers) werden we met zijn tweeen in een rubberboot op een klein meertje gedropt. Toen het meertje helemaal volgepropt was met 200 Chinese en 1 Nederlands bootje ging de kraan open en werden we van een 13 meter hoge val gegooid. Vet!!! 1,5 uur lang stuiteren in een boot zonder peddels, omringd door Chinezen die graag wedstrijdjes met ons deden (van wie het snelste was, wie het hardst kon voordringen en natuurlijk elkaar zeiknat gooien; alsof we dat al niet werden) en ontelbaar veel fotografen langs het parcour. Wat een feest! Het was echt te gek! Direct na afloop kregen we honderden fotootjes op een CD-tje gebrand voor 2 euri.

Na een relax-momentje in het hotel zijn we direct doorgegaan naar een kookcursus. Eerst gingen we met de kokkin naar een lokaal marktje waar echt alleen locals komen. Ook dat was weer een superervaring: veel geleerd over de lokale groenten (soms echt nooit van gehoord), maar ook bizarre zaken gezien zoals een vis waarvan de achterste helft al volledig weg gesneden was, maar waarbij de vis nog leefde! Pijnlijk…..
De dag erna wilden we graag de omgeving verkennen, maar onze billen hadden geen zin meer in nog een fietstocht en ook de temperaturen zijn hier behoorlijk hoger. Dus dan maar op pad op een motorbike! Samen op een scooter die ongeveer 70 reed, op wegen die wij in Nederland zeker geen wegen zullen noemen, zonder helm, op teenslippers en in korte broek, tussen de Chinezen die echt ongelooflijk chaotisch rijden…. Waarom doen we dit wel hier en noemen we dit in Nederland zeer onveilig? Maar…. Het was weer geweldig! De omgeving hier is zo ongelooflijk mooi met bergen die we echt nog nooit ergens anders hebben gezien! Hiervoor zullen we de foto’s op de site moeten zetten, want het valt anders niet over te brengen. Laten we zo zeggen: de vormen zijn fantasie-prikkelend . Voor Rianne was scooterrijden weer een volledig nieuwe ervaring, maar na het tochtje door de bergen over de meest hobbelige paden is ze meteen volleerd scooterrijdster! (KJ zat zonder billenknijpen achterop, dus ze was echt goed!).

Na weer 3 dagen dagen volop genieten viel de volgende (en een na laatste dag) in Yangshou een beetje tegen. Na wederom vroeg te zijn opgestaan gingen we naar de Li River om te gaan Bamboo-raften: relaxt met een bootje de rivier af, tussen de mooiste bergen die je maar kunt vinden. Ten eerste viel de rit er naartoe behoorlijk tegen, omdat we de volledige stad door moesten om andere slachtoffers op te pikken. Toen we bij de rivier

aankwamen bleken de bootjes anders dan wij op de foto hadden gezien: 6-persoons in plaats van 2-persoons, geen Bamboe maar moderne PVC-buizen, geen rustieke dobber-mogelijkheden maar een motor met kapitein. Daar kwam bij dat er meer boot dan water in de rivier aanwezig was en dat we eventjes op en neer hebben gevaren en dat was het dan. Maar: de bergen en het zicht (als de bootjes even weg waren) waren wel subliem!
Teruggekomen in het stadje zijn we op zoek gegaan naar een lekker eettentje: niet de standaard toeristenvreetschuren maar juist de lokale tentjes. Hadden we daar tot nu toe fantastisch gegeten, het was deze keer echt niet te eten! Met een nog vol bord en een lege maag op naar de volgende en dus toeristische eettent, maar ook daar was het verre van lekker: een kip sate met meer botten en vet dan vlees en een waldorfsalade waar meer venkel in zat dan dat wij in een jaar opkrijgen! Vanaf dat moment hebben we deze dag maar benoemd tot “even-niets-nieuws-proberen”-dag en zijn we weer naar de tentjes gegaan waarvan we al wisten dat deze goed waren!

Morgen vertrekken we naar het laatste station in China: Hong Kong! (of eigenlijk is dan het einde van China gekomen, want Hongkong is een zelfstandig geheel….)

Dichtbij het Erhai Meer licht het plaatsje Dali. Dit bestaat uit 2 delen: een grote lelijke stad ter grootte van Zwolle, en 17 kilometer naar het noorden een oud vestigingsstadje. Gelukkig zitten wij in dat laatste! Het is een heel leuk stadje waar het echte reis- en vrijheidsgevoel overheerst. Het doet ons een beetje denken aan Kuta (Bali, Indonesie), maar dan nog veel relaxter! Zeker de chineesjes hier zijn zeer lief en gastvrij en gelukkig niet opdringerig (alleen wordt KJ steeds hashies aangeboden door oudere vrouwtjes, maar daar lachen we maar om…).

Na een dagje relaxen en door het stadje met zijn vele winkelstraatjes en kraampjes te hebben gelopen, zijn we de 2e dag maar weer eens op de fiets gestapt; wij zijn tenslotte Hollanders!! Ook dit was weer zeer geslaagd; rijden langs het meer, letterlijk door de rijstvelden, door dorpjes die niet toeristisch zijn (en wij dus de attractie zijn: echt grappig als er net een schooltje uit komt en alle kindjes heel gedurfd “Hello” naar ons roepen!), en het echte platteland-China beleven. Hoewel het de hele dag bewolkt was waren we aan het einde van de dag volledig verbrand!! 1 keertje niet smeren met zonnebrandcreme (zelfs Rianne niet)…. eigenwijze Hollanders!! Maar de pijn van het verbranden viel nog in het niet bij onze zadelpijn; de wegen zijn nou eenmaal niet echt vlak (kinderkopjes zijn een luxe in vergelijking) en we hebben de mountainbike duidelijk niet uitgezocht op de kwaliteit van het zadel. Ondanks het spek op onze billen wisten we de laatste 8 kilometer niet meer hoe we moesten zitten! Wat kun je blij zijn als je weer in het hotel bent….

De dag erna zijn we op pad geweest met een gids Zhao genaamd, die behulpzaam en gelukkig niet pusherig was. ’s Morgens vroeg met vissers het meer op gegaan in een klein bootje. Heerlijk die rust op zo’n meer! Verder was het een zeer bijzondere ervaring. Ze vissen daar met een twintigtal (getrainde) Chinese aalscholvers. Zij gaan achter de vissen aan, maar hebben een draadje om hun nek gebonden (niet echt diervriendelijk, maar daar hebben we ons maar even overheen gezet). Door dit draadje kunnen ze de kleine visjes zelf opeten, maar de grote vissen blijven in hun strot steken. De vissers hijsen vervolgens de vogel aan boord en halen de vis uit hun bek. Heel apart! Omdat ze getraind zijn kwamen ze ook nog even op onze schouders zitten…. De foto’s volgen (hopelijk)!
Na de boottocht met een kabelbaan grotten bezocht. Tja, op zich hele mooie grotten, maar dat die Chinezen iets met (foute) verlichting hebben we wederom gemerkt… Een grot van 8 miljoen jaar oud verlicht met lichtslangen en gekleurde lampen! Te kitsch voor woorden! Een cursusje esthetiek zou niet verkeerd zijn….

O ja, we hebben hier ook nog iets ervaren waar we eigenlijk geen rekening mee hadden gehouden… Regen!! Niet veel en niet heel erg, maar wij hadden duidelijk geen kleding meegenomen die ons hiertegen kon beschermen. Dus maar even geinvesteerd.

De zondag was een heerlijke Lazy Sunday!! We werden wakker van het geluid van flinke regenbuien, dus besloten we maar eens heerlijk in bed te blijven liggen. Na een warme douche (wat in dit luxe hotel meestal uitliep op een koude douche) op het gemakje het centrum in, op weg naar ons favoriete stekje “Cafe de Jack” voor een brunch. Wat een heerlijke tent! Lekkere hangbanken, goede sfeer, jazzy/lounge-muziekje op de achtergrond en heerlijk eten & drinken (en niet te vergeten, voor Aziatische prijzen…)! We hebben daar tot laat in de middag gezeten, want na de brunch hebben we een lekker rode fles Chinese wijn geopend en de dag doorgebracht met boekjes, tijdschriften en natuurlijk Regenwormen (=verslavend spelletje). Echt een volmaakte zondag! (en dan hebben we nog niet eens verteld over de goddelijke zelfgemaakte Chocolate Pie & Apple Pie die ze daar serveren: die hebben we dagelijks gegeten, zo lekker!).

’s Maandags weer een actieve dag, want het was super goed weer: wederom fietsen! Nu hebben we wel de fietsen uitgezocht op het zadel, dus de billen hebben het overleefd. Achteraf gezien hadden we de eerste keer dus niet zo zuinig moeten zijn en gewoon moeten kiezen voor een fiets van 3 euro per dag in plaats van 1 euro…tja, we blijven zuinige Hollanders! Na een klein fietstochtje zijn we het Er Hai Meer overgestoken met een bootje en hebben daar de weg gevolgd langs het meer. Tenminste, de weg was nog in aanbouw en was dus eigenlijk alleen een hobbelig pad afgewisseld door stenen, modder, stof en graafmachines. Maar op een goede moutainbike was dit wel fantastisch!

Dinsdag was de laatste dag in Dali. Jammer! Want wij zijn echt fan geworden van dit stadje! Het is een plek waar we nog eens graag naar terug zouden gaan en kunnen het dus iedereen aanbevelen! Wij hebben de laatste dag doorgebracht boven in de bergen: via een gigantische skilift zijn we gedropt bij een fantastische waterval-partij, en omdat we weer lekker vroeg begonnen geen gedoe met hopen toeristen, maar lekker alleen en het gevoel dat je helemaal alleen in de bergen bent. Na terugkomst nog even lekker gedoucht (koud, helaas), een afscheidsdiner bij Cafe de Jack (ja, met Chocolate Pie!) en snel terug naar het hotel waar we opgepikt werden door een chauffeur die ons naar het station zou brengen. Helaas liep 1 dingetje niet helemaal zoals wij wilden en raakten we in discussie met de concierge (of was hij toch assistent manager?) van het hotel over onze borg. Hij sprak als enige ietwat Engels, maar niet voldoende om een discussie te voeren. Hij kon alleen maar praten: niet luisteren. Rianne zag de “lol” van het voeren van zo’n discussie wel in en ging helemaal los!! Het gaat dan helemaal niet om het geld, maar om het principe. Leuk om naar te kijken ! En toch weer 3 euro bespaard…

Daarmee zit voor ons de tijd in Dali er op. We gaan het missen! We hebben hier veel leuke dingen gedaan, van de zeer positieve sfeer geproefd en ook van de vele goede maaltijden genoten! Wij houden van heerlijk en bijzonder eten, dus hebben we veel van de lokale gerechten geproefd: van dumpling tot (soms zeer hete) curry gerechten, van kip met papaya tot heerlijke sate van de straat. Geweldig! Afvallen is duidelijk niet onze eerste prioriteit… En ondertussen zijn we volleerd “met-stokjes-eters”. Dat wil niet zeggen dat we niet meer knoeien, want soms zijn we dan ook weer overmoedig! (Rianne schiet nog graag met stukjes kip of pinda’s over de tafel).

Na 4 dagen in Xian waren we ook echt klaar in die stad. Dus tijd om weer een nachtje in de trein door te brengen, om vervolgens heel vroeg in Chengdu te arriveren. Al snel bleek dat ze hier nog gebrekkiger engels spreken (of eigenlijk gewoon niet), maar de mensen waren wel behulpzaam.

Chengdu is volgens ons een veel leukere stad dan Xian. Ook hier zie je nog de slechtere buurten (de flats doen zelfs aan het Oostblok denken), maar ook zie je veel nieuwbouw. Vooral het centrum is heel modern.

Maar we zijn niet naar Chengdu gekomen om alleen de stad te bekijken. 6 Kilometer boven Chengdu ligt namelijk het Giant Panda Breeding Centre; kortom we mochten naar de Reuzenpanda’s!!! Wat al van kleins af aan de lievelingsdieren zijn van Rianne, bleken ook in het echt geweldig om te zien! Het park was heel mooi opgezet en de dieren zagen er goed verzorgd uit. Gelukkig werd alle informatie ook in het engels gegeven. Heerlijk om even alles om je heen te vergeten door naar de Reuzenpanda’s te kijken.

Zo enorm schattig hoe ze met elkaar spelen of hoe ze op hun rug aan een bamboetak knabbelen. En ze zijn heel grappig om te zien, omdat ze zo lomp zijn. Zelfs een luiaard (die best snel zijn ondanks hun naam) klimt sneller een boom in dan een panda. Er waren ook 2 kleine reuzenpanda’s (in juni geboren), deze waren natuurlijk nog liever om te zien! Maar mochten jullie ze ook willen zien, dan moet je toch een keer naar China gaan…want van de kleine panda’s mochten geen foto’s gemaakt worden (en terecht!).

De foto’s van de overige panda’s volgen later, want dat lukt nog niet helemaal vanaf deze pc’s… Hopelijk lukt het beter bij het thuisfront

Nu nog even rondhangen in deze stad en dan morgen door naar Dali (via Kunming).

In een paar dagen China verandert je kijk op deze cultuur. Of eigenlijk verandert de kijk op onze cultuur, want het kan altijd gekker… Hieronder een opsomming van bijzondere dingen die we hier al hebben gezien / meegemaakt.
* Veel kleine kinderen lopen hier in broekjes met een open kruis. We hebben nog niet ontdekt of de luiers te duur zijn, of dat ze gewoon van hun vrijheid willen genieten nu het nog kan.
* Een rood stoplicht betekent hier niet dat je moet stoppen, alleen dat je iets beter moet opletten tijdens het oversteken.
* Een groen stoplicht betekent hier dat je officieel mag gaan lopen, maar dat je nog steeds goed moet kijken want het is bloedlink. Vooral de taxi’s geven vol gas zodra ze een mogelijkheid zien.
* Slopen doen ze hier niet vaak, wel wordt er een nieuwe gevel voor een oud gebouw geplaatst.
* Ook al is het 25 graden, teenslippers vinden ze hier maar raar. We hebben ondertussen wel ontdekt hoe dat komt: na een dag in een Chinese stad, zijn onze voeten zwarter dan de straten. Daarnaast zijn deze toiletten (lees porseleinen gaten in de grond) gemaakt om te spetteren, waardoor je voeten minder zwart worden maar wel meer gaan stinken…
* It’s a Freak Show!! Wij zijn blijkbaar zeer bijzonder… Het over straat gaan in China betekent veel aandacht die niet altijd even fijn is. Blond zie je hier niet, en Chinese vrouwen zijn niet echt voorzien van mooie vrouwelijke rondingen. Dus de mannen kijken graag naar Rianne, maar helaas niet echt op een nette manier! Ongegeneerd kijken ze naar alles wat Rianne te bieden heeft en soms moet je hen even erop attenderen dat hun mond open staat. Als je vervolgens ook nog met een medereiziger (Hans) van 2.07 meter op stap gaat, dan vraag je je af of je niet beter geld kunt gaan vragen voor de freak show….
* Niet zozeer in China, maar wel in Mongolie ervaren…. Wat is eigenlijk de wisselkoers?? Aangekomen in Mongolie liet de gids ons even uit zijn busje stappen om wat Mongools geld te pinnen. Sta je voor dat apparaat, zie je wat bedragen, maar geen idee hoeveel dat is… Dan maar het 1 na hoogste bedrag (5000), dat moet toch niet teveel zijn? Bij de volgende stop in een winkeltje bleek dat we met dit geld net een pakje sigaretten en 2 flesjes water konden kopen, want het was 2,50 euro waard! Hmmm… Wisten we ook meteen dat we in de trein opgelicht waren met het wisselen van Russisch geld voor Mongools: van ons tientje aan Russisch geld bleef nog 2 euro over….
* Ja, het is ons en wellicht jullie ook al tig keer verteld, maar dat gerochel…..! Je kunt er maar niet aan wennen!! Elk beetje honger dat je hebt, wordt direct vervangen door walging als jij je eten voor je hebt en de man (of vrouw) naast je houdt even inwendige schoonmaak…
* Het lijkt (buiten Beijing) wel een sport om toeristische attracties zo goed mogelijk te verbergen in plaats van ze te promoten! Internetshops, toeristische bureaus, maar ook de attracties zelf zijn soms bijna onvindbaar, niemand spreekt of leest Engels (ook de Tourist Information en de receptionistes in de hotels niet altijd!). We zijn inmiddels fameuze spoorzoekers, aangezien de Lonely Planet ook niet al te beste plattegrondjes heeft en de ontwikkelingen van de laatste jaren ook niet echt heeft bijgehouden.
* We hebben nog wat moeite met het juist inrichten van de website (Yasser help!!). Maar we vullen gewoon door! We missen nog wel een enorme vracht aan reacties, maar we slaan ons er wel doorheen

(De verhalen tot Xi’an vind je verder naar beneden op deze pagina…)

Weer een nachtje in de trein bracht ons in Xi’an. De Chinese treinen zijn een stuk luxer dan we tot nu gewend waren! Alleen blijken Chinese mannen net zo erg te kunnen snurken als de Russen.. Misschien dat daar onze treingenoten wel op zijn uitgezocht?! We kwamen dus een beetje gebroken aan in deze stad. Op het station kwamen we Hans tegen, ook hij reist met Tiara Tours en hij logeerde in hetzelfde hotel. Met z’n 3en hebben we een taxi geregeld (of de taxi regelde ons…). Peter heette onze chauffeur en hij bleek ook trips te organiseren. Na een dutje en een opfrismoment kwam hij ons ophalen om Terra Cotta Army te bezoeken. In China weten ze wel hoe ze om moeten gaan met toerisme. Het parkeerterrein ligt aan een groot plein met winkels, restaurantjes en marktkraampjes, dat je moet bewandelen voordat je bij de ingang bent. Het was allemaal groot opgezet en er waren 3 gebouwen met daarin delen van de opgravingen. Bijzonder om te zien wat er al die jaren bewaard is gebleven onder de grond. Maar toch wilden we ook hier weer overgaan op high speed tourism (zie 1e dag Beijing), want we hadden het al snel weer gezien. Of dit kwam doordat we nog moe waren, of door de drukte, de warmte of dat wij gewoon niet worden geraakt door dergelijke toeristische attracties is moeilijk te zeggen…

Xi’an is duidelijk niet meegenomen in de verbeteringen / aanpassingen voor de Olympische Spelen. We hebben ons vooraf flink verkeken, want we hadden verwacht dat Xian een veel leukere stad zou zijn dan Beijing. Vooral omdat het de oude hoofdstad is geweest. Maar we moesten best wel even zoeken om nog wat authentieke gebouwen te vinden. Verder is de stad vies, tuft iedereen hier wel gewoon op straat na een flinke rochel (en ook hier in het internetcafe mag dat blijkbaar gewoon op de grond),  is het benauwd en is er weinig te beleven. We hebben dan ook maar eens een ochtend heel lang in bed gelegen om alle korte nachtjes van de afgelopen weken in te halen. En nu hebben we ook eindelijk de tijd om de website bij te werken:-)

Wat wel nog een aanrader is in deze stad, is het nachtleven! Wat een hilarisch gezicht om een clubje chinezen op de dansvloer te zien. Een enorm enthousiasme waarbij ritmegevoel geen rol speelt. De muzieksmaak is niet helemaal van deze tijd, maar past ook wel weer in het plaatje. Verder hebben ze een leuke regeling voor het bestellen van een biertje. Per flesje betaal je 3 euro, maar voor 24 euro krijg je 24 flesjes. Daar werd veel gebruik van gemaakt, hoewel er veel bier bleef staan (misschien omdat het lauw was?!).. Een interessant concept!

(Shit, kabeltje van de camera vergeten!! Dus geen foto’s voor jullie… morgen waarschijnlijk weer een poging!!)

(Vergeet niet naar beneden te scrollen voor nog meer verhalen, bv. over Rusland)

Dag 1

Rond het middaguur kwamen we aan in Beijing en werden we via een transfer naar het hotel gebracht. Toch wel luxe als je dat vooraf hebt geregeld.. Het hotel was een verademing na de reis in de trein. Zo fijn om weer even de ruimte te hebben en weer te kunnen douchen. Want ja, ook wij hebben daar behoefte aan na 2 dagen in de trein:-)

We kwamen er al snel achter dat er enorm veel te zien en te doen is in Bejing en dat terwijl we maar ruim 3 dagen hier zouden zijn. Misschien was het toch beter om vooraf beter ons huiswerk te doen, maar grote steden zijn normaal gesproken niet onze hobby. Beijing heeft onze mening duidelijk veranderd! We hebben begrepen dat er veel is veranderd door de Olympische Spelen, maar het is nu dan ook echt een leuke stad. We hebben ons nergens onveilig gevoeld, de stad is schoon, er is veel te doen, een deel van de mensen spreekt redelijk engels en het eten is er heerlijk!! Veel betere kwaliteit dan de afhaalchinees in Nederland:-)

Doordat we maar een korte tijd in Beijing hadden gepland, zijn we meteen gestart met de toeristische attracties. De eerste dag zijn we naar het Plein van de Hemelse vrede geweest waar net op dat moment een ceremonie was (het strijken van de vlag bij zonsondergang). Niet alleen wij vonden dit interessant, ook de vele chinese toeristen om ons heen.. We hadden dit alles gezien vanaf de overkant van de straat en wilden toch graag even het plein zien. Blijkbaar sluit het plein na de ceremonie dus de plaatselijke politie stuurde iedereen naar de dichtsbijzijnde uitgang. Uiteraard wilden wij het hele plein nog zien en foto’s maken als bewijs. Dus in 15 minuten zijn het we het plein over geraasd, gevolgd door politie die ons steeds naar een andere uitgang stuurde, met als gevolg leuke foto’s. Een hele leuke ervaring en beslist aan te raden: high speed tourism!

Dag 2

We waren samen met Jort en Eduard naar het plein geweest en de volgende dag hadden we met z’n vieren (via het hotel) een taxi geregeld naar The Great Wall. Vanwege tijdgebrek zijn we naar het dichtsbijzijnde stuk muur gegaan bij Badaling, dit is ook meteen het meest toeristische deel blijkbaar..Iemand had heel wat blikjes chinezen open gedaan, wat een drukte!! Gelukkig waren we zo slim om met de kabellift naar boven te gaan, zodat we ons maar eenmalig door de drukte moesten manouvreren. Af en toe vergat je zelfs om even verder te kijken en te genieten van het uitzicht, want het is geweldig om te zien hoe de muur door de bergen loopt.

Ook in Beijing geldt wat in de rest van de wereld geldt: Taxi-chauffeurs zijn verschrikkelijk! Toen we naar de Great Wall reden, kwamen we er al snel achter dat de taxi-chauffeur de meter niet aan had. Na een niet zo’n heel vriendelijk gesprek met KJ zette hij uiteindelijk toch de meter aan. Vanaf dat moment waren we scherp! Aangezien (sinds de OS) de kosten exact op een sticker in de taxi genoteerd staan, wisten we precies wat we zouden moeten betalen.  Bij terugkomst in het hotel  begon het gedoe: wij hadden exact berekend wat de kosten waren (500) maar meneertje wilde 700. Na een lange discussie (3 kwartier) in het hotel, waar de baliemedewerker ook bij betrokken werd, moest hij met een glimlach van een boer met kiespijn toegeven dat we gelijk hadden en betaalden we het bedrag dat wij berekend hadden. Boefjes!!! 

’s Middags wilden we De Verboden Stad bezoeken, maar deze was gesloten vanwege de voorbereidingen voor 1 oktober. Dan vieren ze dat de staat China 60 jaar bestaat. We hebben de stad bekeken vanaf het park ten noorden van deze stad, waar je vanaf een hoge toren een prachtig uitzicht had over heel Beijing. De foto’s zeggen waarschijnlijk meer..

Dag 3:

De eerste 2 dagen hadden we alles lopend gedaan, dus het werd tijd voor iets anders. Op de derde dag hebben we een fiets gehuurd en zijn zo de stad gaan verkennen. Als je eenmaal gewend bent aan de te kleine fiets, het harde zadel en het chaotische verkeer, dan is het weer een geweldige ervaring! Je kunt in alle rust de stad bekijken, ziet veel en beleeft de sfeer. We zijn naar het Zomerpaleis gefietst en vervolgens naar het Olympische Stadion. Beiden heel verschillend uiteraard, maar wel heel indrukwekkend om te zien.

’s Avonds hebben we gegeten bij een tentje dat JaJa Barbecue House heette. Er stonden maar 2 tafeltjes en ze spraken geen engels, maar ze wilden ons maar al te graag helpen. Voor nog geen 4 euro per persoon hebben we garnaal en zoete kip van de barbecue, gekookte bief met heerlijke kruiden en gekookte kruiden gegeten en een drankje gedronken..wat wil je nog meer?

Dag 4:

Helaas alweer onze laatste dag in Beijing.. Om ons toeristische rondje goed af te sluiten, hebben we toch nog de Verboden Stad bezocht. Ook hier was het weer beladen met (voornamelijk chinese) toeristen. De stad is groot en erg mooi. Je kunt merken dat het vooral voor de chinezen zeer indrukwekkend is. De rest van de dag hebben we door de stad geslenterd en op een terrasje gehangen aan het Beihai meer. Rondom dit meer liggen allemaal kroegjes en restaurantjes en vooral in de avond was het daar erg gezellig. Uiteraard lopen er proppers die je naar binnen willen praten en zijn de prijzen net als in Europa, de sfeer was top en ook het Chinese nachtleven moet je beleven!