We mochten weer! Ook de voor ons zoveelste editie van Lowlands zou weer speciaal worden; ten eerste al omdat Rianne dit jaar de editie op krukken mocht gaan beleven vanwege een klein bedrijfsongevalletje. Maar elk nadeel heeft zo zijn voordeel: we mochten parkeren op de mindervalideparkeerplaats en de backstage ingang gebruiken! Dat was fijn, zeker omdat we dit jaar voor het eerst op camping 1 zijn gaan staan (leuk, maar niet voor herhaling vatbaar. De nachtrust is ons toch te veel waard, dus volgend jaar weer naar camping 5)! Na opbouwen van de tent en het settelen in de voor ons wat nieuwe groep hebben we de donderdag traditioneel afgesloten in de 24-uurstent.

Vrijdagochtend waren we er al vroeg uit, want wij wilden de openingsact niet missen: Triggerfinger! De Belgische bluesrockers gaven ons een heerlijke show, die extra leuk werd door het gastoptreden van Sela Sue. Dat was een lekkere binnenkomer! Na een glimp te hebben opgevangen van Band of Skulls (het was druk en deze zien we eind september toch weer in de Melkweg) wilden we ons laten verrassen door Katzenjammer in de Lima, maar helaas wilden velen dat met ons en was de Lima erg klein. Meer jammer dan Katzenjammer dus… Dan maar naar de Opposites + Dio + Flinke Namen in de Alpha. Dat was kwalitatief niet hoogstaand, maar wel een groot feest! Voor ons niet zo herkenbaar: blijkbaar waren zij afgelopen jaar erg populair, maar dat hebben wij met onze reis gemist.

Band Of Horses

Jonsi

Terug naar de Grolsch voor de Band of Horses. Dit is geen muziek om een feestje te bouwen, maar wel heerlijke luistermuziek; en dat hebben dan ook gedaan. Kijken was ook wel leuk, omdat de band niet alleen zijn best deed om een goed optreden neer te zetten, maar volgens ook omdat ze een wedstrijdje “wie ziet er het lelijkst uit” deed. Wij hebben nog geen winnaar gevonden, maar blijkbaar behoort een afstotelijke snor bij de standaard uitrusting.
Na afloop van de Band of Horses zijn we in het voorste vak blijven staan, wachtend op onze grote held en op het beste optreden van LL10: Jonsi. Deze rare vogel en frontman van Sigur Ros nam ons weer mee langs prachtige melodieën naar emoties die echt alleen hij bij ons kan boven krijgen. Zijn solo-muziek is net iets vrolijker dan van Sigur Ros (en Engelstalig), maar is daarom niet minder mooi en liet ons een traantje wegpinken. (De volgende morgen hebben we meteen naar het thuisfront ge-sms’t om kaartjes te bestellen voor zijn optreden in de Oosterpoort ).

Voor de overgang hebben we nog even wat klanken meegepikt van Mark Lanegan in de Lima (prachtige stem, saaie liedjes) en hebben we ons (verrassend) begeven naar de Julliet voor een comedy optreden van Dolf Janssen. Lekker even zitten op een fatsoenlijke stoel is wel heel fijn als je op krukken loopt, ondanks dat Dolf niet echt geniaal grappig is. Dat wil niet zeggen dat we af en toe toch hebben gelachen om enkele grappen.

De dag (nacht) wilden we traditioneel besluiten met dansen op oude rockplaten. Dit deden we altijd op de 90’s muziek, maar aangezien we al weer een decennium zijn opgeschoven, werd het deze keer Zer00’s Heroes. Dat liep even iets anders…. Had iemand hen vergeten te vertellen dat Lowlands-bezoekers niet van Britney en andere nietwitten houdt? Na een uurtje kansloze muziek hebben we Baskerville in de India nog een kansje gegeven, maar ook dat was niet voldoende om ons te weerhouden van ons lekkere (en helaas lekke) luchtbedje.

This entry was posted on Wednesday, August 25th, 2010 at 8:33 pm and is filed under Concert- en festivalverslagen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.