Zambia: Chipata & Lusaka
We waren blij dat we vooraf een kamer hadden geboekt in Chipata, op de camping waar we onze laatste lunch haden met onze safari-vriendjes. Daarna was Ishmael (de chauffeur) zo lief om ons te droppen in het centrum, zodat wij de bustickets konden halen voor de reis naar Lusaka.
Chipata is een klein grensplaatsje en er is niet veel te beleven. Ondanks dat het bewolkt was, hebben we toch de middag gespendeerd bij het zwembad. Later merkten we al snel dat de weersomstandigheden in Afrika toch anders kunnen zijn, dan wij hadden gedacht. Het bleek winter te zijn in Zambia en dan koelt het flink af: 20 graden en af en toe regen! Maar dat zorgt er dan wel weer voor dat Zambia prachtig groen is.
’s Nachts (of ’s ochtends, wat je wil; het was in ieder geval vroeg) om 04:30 uur werden we opgehaald door de taxi, die ons naar de bushalte bracht. Daar werden we ruw wakker gemaakt door alle “mannetjes” die “hun bus” wilden verkopen; 20 grote mannen om ons heen die niet wilden begrijpen dat we al een ticket hadden… Het lukte ons om sociaal te blijven en de bus in te klimmen, waar we lekker voorin zaten en zo een mooie rit voor de boeg zouden hebben.
Stipt om 05:00 uur vertrokken we uit Chipata (de verhalen dat de bussen in Afrika altijd met uren vertraging vertrekken hebben wij geen enkele keer meegemaakt) voor een zeven uur durende rit naar Lusaka. In Nederland lijkt zeven uur in een bus lang, maar wij waren er inmiddels zo aan gewend dat dat voor ons helemaal niet zo lang is! En er was genoeg te beleven onderweg. Ten eerste het mooie groene landschap, wat al genoeg was om je de gehele rit mee te vermaken. Daarnaast zagen we mooie taferelen met kleine dorpjes, kleine kindjes en vrouwen met van alles op hun hoofd. Soms werden we onderdeel van deze taferelen, omdat we bij de tussenstops midden tussen de tickethandelaartjes zaten. Deze wilden natuurlijk zoveel mogelijk verdienen: zij stapten met hun klanten in de bus, gingen in discussie over hun aandeel met de buseigenaar (met veel geluid en gebaren) en als de deal gesloten was, stapten ze weer uit om terug te lopen. Erg grappig!
Af en toe maakten we ook een kleine 5-minuten-stop, om even wat eten te scoren en natuurlijk te plassen. Bij één plaatsje waren we duidelijk bij een rivier aangekomen, want het hele dorp lag bezaaid met (stinkende!) gedroogde vis. Het toilet was hier ook erg bijzonder. Open hokjes, waar je gezellig met je buurvrouw kon beppen. Zo kreeg Rianne de tip om toch niet echt hurkend te plassen boven zo’n klein gat in een betonnen vloer, want daar word je ziek van! Je kunt namelijk veel beter recht op blijven staan en naar achter richten… volgens de Afrikaanse vrouwen. Ja, ja… waar is je plastuitje als je hem nodig hebt?! Rianne besloot toch maar om het “gewoon” op de Aziatische manier te doen, want het risico om je eigen broek vol te pissen is anders te groot. En ziek word je niet zomaar als je wèl vochtig toiletpapier en een flesje “handen-wassen-zonder-zeep” bij je hebt. En dan ben je klaar: moet je voor een dergelijk toilet ook nog betalen!
In Lusaka arriveerden we op dezelfde bushalte als de vorige keer. Het verschil was, letterlijk, dag en nacht! Nu in het licht was het een stuk veiliger en eigenlijk best wel gezellig druk. We hadden al snel een grappige taxi-chauffeur gevonden die ons naar Lusaka Backpackers bracht en waarmee we meteen de afspraak maakten om ons 2 dagen later naar het vliegveld te brengen. In ons guesthouse viel weer meteen op dat de vanzelfsprekende gastvrijheid die we in Azië gewend waren, niet in Afrika vanzelfsprekend is. Het lijkt wel of ze niet aan toeristen gewend zijn, wat toch wel apart is in een hotel of guesthouse. 
Maar wij misten in ieder geval de personal touch. Nu hebben wij in Afrika alleen maar ervaring met low-budget locaties, dus het zou in duurdere resorts best wel eens anders kunnen zijn. Low-budget is trouwens wel relatief: 30 dollar voor een bed (niet al te best) met muskietennet in een kamer. Geen eigen douche, toilet of wat dan ook. Voor dat geld zit je in Azië behoorlijk luxe!
We hadden nog één vrije dag in Lusaka voordat we aan de reis terug naar Nederland begonnen. Deze hebben we lekker westers besteed: we zijn naar een winkelcentrum gelopen, rondgeslenterd, koffie gedronken en een broodje Subway gegeten en….. afgesloten met een bioscoopje! Voor 2,50 euro hadden we een kaartje en het was er deze keer tenminste een beetje comfortabel, want deze keer stond de airco niet aan!
Daarna lekker naar bed voor het laatste nachtje, want de volgende dag stond de definitieve terugreis naar Nederland op het programma!